Anonieme Alcoholisten verwelkomt queer leden – maar is het genoeg?

Verslaving is inherent verbonden met kwesties van klasse, ras, seksualiteit, religie en ja, geslacht – de exacte "externe kwesties" die AA-leden worden geleerd om buiten de deuren van de vergaderruimte te controleren.

Verslaving is inherent verbonden met kwesties van klasse, ras, seksualiteit, religie en ja, geslacht – de exacte "externe kwesties" die AA-leden worden geleerd om buiten de deuren van de vergaderruimte te controleren.

Elke dag, in duizenden kerkkelders, gemeenschapscentra en clubhuizen in heel Amerika, komen mensen die kunnen bogen op alles van een paar uur tot vele decennia zonder alcohol samen om nog een sobere dag te verzamelen. Bijna al deze bijeenkomsten van Anonieme Alcoholisten beginnen met leden die collectief iets reciteren dat de AA-preambule wordt genoemd, een verklaring van doel voor de AA-groep en eraan herinneren dat het "primaire doel van AA is om nuchter te blijven en andere alcoholisten te helpen nuchterheid te bereiken."

Ik hoorde de Preambule voor het eerst in 2009, tijdens mijn vroegste poging tot nuchterheid, en heb het sindsdien nog honderden keren gehoord. De Preambule is zo alomtegenwoordig in het AA-programma dat bijna alle leden het uit het hoofd kunnen opzeggen. De preambule is kort, slechts twee alinea's bestaande uit vijf zinnen. Tot vorig jaar waren het precies 100 woorden. Het zijn er nu 98. Het verlies van drie woorden, en de toevoeging van één, lijkt misschien klein, bijna betekenisloos, voor iedereen buiten het AA-programma. Maar voor een organisatie die zich sinds haar ontstaan meer dan 80 jaar geleden koppig heeft verzet tegen de meeste bewerkingen van haar leerstellingen en verbonden, is het wereldschokkend. En voor degenen onder ons die willen dat AA verandert – die hopen dat het programma dat zoveel heeft gedaan om ons leven te redden adequaat kan reageren op nieuwe, meer inclusieve culturele normen – is het een teken dat AA geen relikwie of een curiositeit is, maar een levend, evoluerend ding, nog steeds op zoek naar de beste manier om de boodschap uit te dragen.

Gedurende 74 jaar vertelde de preambule de leden dat AA "een gemeenschap van mannen en vrouwen is die … anderen helpen om te herstellen van alcoholisme." Hier is de grote verandering: 'mannen en vrouwen' zijn geschrapt en vervangen door 'mensen'. Er zit een poëtische eenvoud in die de betekenis ervan niet mag ondermijnen. Niet langer reduceert AA's zelfgeconstrueerde verklaring van doel leden tot mannen of vrouwen, box A of box B, dit of dat. AA zit vol met queer, trans en non-binaire verslaafden die decennialang bij elke bijeenkomst werden begroet met een recitatie die hen uitsloot. Dat is nu niet meer het geval.

Om te begrijpen waarom de wijziging van de Preambule zo belangrijk is, moet je eerst begrijpen hoe geworteld in de oudheid veel van AA is. Ik ben een homoseksuele atheïst en mijn eerste paar jaar in "de kamers" werden grotendeels besteed aan het proberen te zien hoe, of of, ik erin kon passen. Geen sinecure. De centrale tekst van Anonieme Alcoholisten is het "Big Book", oorspronkelijk geschreven in 1939 door de beroemde AA-oprichter Bill Wilson met hulp van andere stichtende leden. De eerste 164 pagina's van the Big Book, de pagina's die worden beschouwd als de "moeren en bouten" van het AA-programma en voornamelijk geschreven door de bijna mythische Bill W., zijn grotendeels in steen gebeiteld gebleven, alleen onderworpen aan grammaticale en semantische bewerkingen. Wilsons visie op een reeks principes en praktijken om een dronkaard nuchter te krijgen en te houden, blijft intact. En veel van die principes lezen als verouderd op zijn best, en beledigend in het slechtste geval, voor moderne ogen.

See also  How To Find the Best Eating Disorder Rehab

Denk eens aan het hoofdstuk dat mij het meeste leed bezorgde. "Wij agnosten" pretendeert de AA-welkomstwagen te zijn voor de ongodsdienstigen, maar het is diep neerbuigend voor degenen die niet in God geloven. Het hoofdstuk begint redelijk genoeg, met sympathie voor degenen die georganiseerde religie corrupt of anderszins onsmakelijk hebben gevonden. Het draait dan naar AA's unieke, enigszins onbegrijpelijke notie van spiritualiteit, een vaag gevoel dat er een "God van ons begrip" is die op de een of andere manier "groter" is dan wij. Dit kan allemaal metaforisch worden gelezen, wat de meeste goddeloze AA-leden doen, als een oproep om uit ons eigen hoofd te komen en onze ego's te doden. Maar er is een harde religieuze wending naar het einde toe, een knipoog naar onze 'Schepper' en een parabel van een dronkaard verlost door geloof die niet zou misstaan op de Instagram-feed van een megakerk. De algemene boodschap van "Wij agnosten" is: Misschien geloof je nu niet in God, maar dat doe je wel, als je nuchter wilt worden.

Misschien nog wel erger is 'Aan vrouwen', hoofdstuk 8 van het Grote Boek. Zoals de titel je misschien heeft getipt, is 'To Wives' seksistische, heteronormatieve onzin. Geschreven in een confessionele stijl, beweert "To Wives" het verhaal te vertellen van de lankmoedige vrouw van de alcoholist – "Oh, wat huilde ze!", dat soort dingen. De onuitgesproken veronderstelling is dat alcoholisten mannen zijn, en AA-lidmaatschap is meestal mannen, en deze leden zijn hetero en getrouwd met vrouwen. In die zin klinkt de oude Preambule – geschreven acht jaar na het Grote Boek en toen AA steeds meer ingeburgerd raakte – ronduit progressief in de opname van zowel 'mannen als vrouwen'.

Niets van dit alles hoeft te verbazen. Wilson was het product van zowel zijn tijd als zijn spirituele biografie. In 1939 hadden vrouwen nog maar 20 jaar gestemd en de leer van evolutie kon nog steeds door staten worden verboden. Wilson van zijn kant had de fles neergelegd met de hulp van de Oxford Group, een anti-hiërarchische, maar expliciet christelijke sekte die zich richtte op het naleven van hoge morele normen en overgave aan God. Hij verwerkte veel van de leringen van de Oxford Group in het Big Book. De wortels van AA zijn christelijke, en als gevolg daarvan is er een religieuze inslag in veel AA-literatuur. Sommige leden zijn hier blijer mee dan anderen. Toen ik voor het eerst probeerde schoon te blijven, vertelde ik een oud-lid dat ik een atheïst was. Hij antwoordde, het punt volledig missend, dat dit prima was: "Alles wat je hoeft te geloven is dat er een God is, en jij bent Hem niet!"

Zowel "To Wives" als "We Agnostics" blijven vandaag onveranderd in het Grote Boek, hoewel er mislukte bewegingen zijn geweest om ze te verwijderen of te herschrijven. Het is niet overdreven om te zeggen dat de wijziging van de preambule de grootste stap in de richting van moderniteit is die AA in misschien wel zijn hele geschiedenis heeft genomen. Hoe heeft het kunnen gebeuren? Welnu, een complex proces eenvoudig maken: elke AA-vergadering kan wijzigingen voorstellen via hun gekozen vertegenwoordiger, die die voorstellen vervolgens meeneemt naar een jaarlijkse conferentie, waar ze worden gestemd door alle gebiedsafgevaardigden. (Er zijn 93 "gebieden" in de VS. Sommige staten hebben er één, grotere staten hebben er meer – New York heeft er vier.) Het is op deze Algemene Dienst Conferenties waar de grote beslissingen over de meest fundamentele principes van anonieme alcoholisten worden genomen.

See also  Digital Burnout: How to Deal

De preambulestemming vond plaats op de conferentie van 2020. Een afgevaardigde uit New York stelde een charmante PowerPoint-presentatiesamen , toepasselijk getiteld "AA In A Time of Change", waarin de brede procedurele stappen werden uiteengezet, en ik ben daar hier van aan het kijken. AA-groepen in New York, D.C. en Louisiana drongen erop aan om de verandering op de conferentie te laten bespreken. Een commissie stemde het voorstel aanvankelijk weg, omdat ze 'meer informatie' nodig hadden. En dat had kunnen zijn waar de verandering stierf – gesmoord in commissie en verzonden naar de conferentie van volgend jaar.

Het mocht niet zo zijn. Volgens de afgevaardigde, "in snel tempo na elkaar", voerden de leden vier vloeracties in. Een vloeractie wordt ontmoedigd op een conferentie – het valt buiten het normale "proces" waarmee verandering binnen AA wordt aangebracht en kan onmiddellijk worden weggestemd. Er is een radicale neiging tot een vloeractie, en voor een orgaan dat 2/3 meerderheden nodig heeft om iets door te geven, is het conferentieproces niets anders dan deliberatief. Maar "ik denk dat we alcoholisten zijn", merkt de verwelkomend wrange afgevaardigde op, en de leden duwden. En dus, na een "pittig" debat, werden de vloeracties aangenomen en op 1 mei 2020 stemde Anonieme Alcoholisten formeel om de Preambule inclusief te maken voor non-binaire herstellende alcoholisten. Het werd aangekondigd in Grapevine in 2021 en werd geïntroduceerd bij AA-groepen gedurende de zomer en herfst.

Ik wilde weten hoe pittig het conferentiedebat was. De stemdebatten op de General Service Conference zijn niet openbaar, ook niet voor andere AA-leden. Tijdens het schrijven van dit artikel heb ik contact opgenomen met zes afgevaardigden uit het gebied om hun herinneringen aan het preambuledebat en de stemming te horen. Slechts één reageerde en hij weigerde te spreken. Ik anticipeerde op hun aarzeling – een van de meest religieus geobserveerde geloofsbelijdenissen van anonieme alcoholisten als organisatie is de weigering om deel te nemen aan wat het als 'politiek' beschouwt. Dit is zo belangrijk dat het zelfs deel uitmaakt van de preambule zelf, waarin staat: "AA … wil zich niet mengen in enige [and] controverse, noch onderschrijft noch verzet zich tegen welke oorzaak dan ook." En dus neemt AA geen standpunt in over medicatie, gezondheidsdekking, legalisatie van drugs of een van de andere talloze beleidsdebatten die rechtstreeks betrekking hebben op verslaving.

Maar dit is een land dat transgenders verbiedt om openbare toiletten te bezoeken, dat genitale inspecties voor kinderen verplicht stelt om te sporten. In die context, ja, het queer-inclusief maken van de Preambule was "bezig met controverse", en het is dom om te doen alsof dat niet zo is. Zeker de tegenstanders van de verandering, in besloten Facebookgroepen, vielen het in politieke termen aan. "Buitenaardse wezens gaan zich nu buitengesloten voelen." "Meer cancel culture, politiek correcte bullshit." In de post van een lid die ik zag, stond botweg dat haar fractie zou weigeren de nieuwe preambule te lezen. En keer op keer uitten leden hun ergernis dat AA zou ingaan op wat zij een 'externe kwestie' noemen.

See also  Chuck Schumer, Hakeem Jeffries Unveil Marijuana Decriminalization Bill

De "externe kwestie" -trope is een oude in het programma, ontleend aan de taal van de Tiende Traditie, die de leden vertelt dat AA "geen mening heeft over externe kwesties" en dus "nooit in publieke controverse zal worden getrokken". Het is diep verbonden met de weigering van AA om deel te nemen aan 'politiek'. De rechtvaardiging hier is dat alles wat niet expliciet verband houdt met nuchterheid verslaafden van het programma kan vervreemden en hen zo verstrikt kan houden in actieve verslaving. Maar er is een even saillant punt – door zich niet bezig te houden met de dagelijkse realiteit van het leven van leden, kan AA afstandelijk, naïef en gevoelloos lijken. Bovendien kan, net als in het geval van de preambulewijziging, het verbod op externe kwesties worden bewapend door onverdraagzamen.

Verslaving is inherent verbonden met kwesties van klasse, ras, seksualiteit, religie en ja, geslacht – de exacte "externe kwesties" die AA-leden worden geleerd om buiten de deuren van de vergaderruimte te controleren. AA-leringen ontmoedigen deze discussies in elke formele of openbare omgeving, en dus krijgen nieuwkomers die in armoede leven te horen dat dit geen belemmering is voor een spiritueel ontwaken, minderheden wordt verteld om hun "slachtofferschap" te overwinnen, en oldtimers – meestal blanke mannen met tientallen jaren nuchter – vallen vaak elke vermelding van andere drugs dan alcohol in vergaderingen aan. Ja, zelfs drugsgebruik wordt door veel AA-leden als een "extern probleem" beschouwd. Net als bij de preambule is de regel van externe kwesties vaag genoeg om gericht te zijn op discussies tussen groepen die sommige leden niet leuk vinden.

Hoe ik het ook probeerde, ik kon geen AA-vertegenwoordiger krijgen om commentaar te geven op het verslag voor dit verhaal. Ik had een lang gesprek met een zeer aardige medewerker van AA's General Services Office die me vroeg om enkele vragen door te sturen en weigerde te worden geciteerd. Op die vragen is geen gehoor gegeven. Ik was niet verrast – ik heb in het verledenover AA en politiek geschreven – en werd door sommigen verketterd omdat ik mezelf zelfs in het openbaar als AA-lid identificeerde. Er is een overkoepelende angst voor zonlicht in AA die haaks staat op ons huidige culturele moment, waar instellingen zowel privaat als publiek verantwoordelijk worden gehouden voor hun interne regels en processen.

De verandering van de preambule is een teken dat het tij aan het keren is in Anonieme Alcoholisten. Naarmate oudere verslaafden worden vervangen door jongere, verzwakt de muur die AA rond zijn leringen heeft gebouwd een beetje meer. Zoals een Facebook-commentator het verwoordde: "Stop met debatteren over queer- en transleden, want we zijn hier geweest en nuchter gebleven, zelfs toen we er niet bij waren, krijg het niet verdraaid niets van wat iemand van jullie zal moeten zeggen zal mijn nuchterheidsdatum veranderen." Precies.

Bekijk het originele artikel op thefix.com

By The Fix

The Fix provides an extensive forum for debating relevant issues, allowing a large community the opportunity to express its experiences and opinions on all matters pertinent to addiction and recovery without bias or control from The Fix. Our stated editorial mission - and sole bias - is to destigmatize all forms of addiction and mental health matters, support recovery, and assist toward humane policies and resources.

This will close in 0 seconds

This will close in 0 seconds

It's time to take back control. Recovery IS possible and YOU deserve it! ❤️