Uzależnienie od pracy

PODSUMOWANIE ARTYKUŁU

Oficjalna diagnoza uzależnienia od pracy może być trudna, ponieważ najnowsze wydanie Diagnostycznego i Statystycznego Podręcznika Zaburzeń Zdrowia Psychicznego (DSM-5) nie zawiera wpisu dotyczącego uzależnienia behawioralnego. Jednak uzależnienie od pracy ma wiele podobnych wzorców zachowań do innych form uzależnienia, w tym niekontrolowaną potrzebę dalszego angażowania się w uzależniające zachowania pomimo negatywnych konsekwencji dla zdrowia fizycznego i psychicznego, a także relacji społecznych i rodzinnych. ¹ Inne typowe składniki uzależnień behawioralnych obejmują poczucie bezradności i utratę kontroli. ² Podczas gdy wiele osób żartobliwie określa się jako pracoholicy, inni borykają się ze znacznie poważniejszymi problemami dotyczących ich zdolności do moderowania zachowań zawodowych. Obecne badania wskazują, że około 5-10% populacji Stanów Zjednoczonych spełnia kryteria uzależnienia od pracy,¹przy czym liczba ta wzrasta aż o 25% w innych badaniach. ^{cyfra arabska} Biorąc pod uwagę stosunkowo wysokie rozpowszechnienie uzależnienia od pracy – i fakt, że większość ludzi pracuje – jest to ważna kwestia do pełnego zrozumienia.

Oznaki i objawy uzależnienia od pracy

Uzależnienie od pracy często występuje u osób, które mają silną potrzebę perfekcji. Niska samoocena może również odgrywać rolę w rozwoju uzależnienia od pracy, ponieważ możesz pracować ciężej, aby uzyskać aprobatę przełożonego. Inne czynniki to:^2,3

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.
Niepokój.
Niezwykle zmotywowana osobowość typu A.
Korzystanie z pracy w celu uniknięcia bólu emocjonalnego.

Niektóre badania wskazują, że wiele osób uzależnionych od pracy ma rodziców, którzy mieli bardzo wysokie oczekiwania wobec nich i czuli się tak, jakby miłość i aprobata ich rodziców zależała od ich sukcesu zawodowego. ³

Pomoc w uzależnieniu od pracy

Zdrowie behawioralne odnosi się do stanu bycia danej osoby oraz tego, w jaki sposób jej zachowania i wybory wpływają na ogólny stan zdrowia i dobre samopoczucie. Zmiana zachowań uzależniających bezpośrednio wpływa na twoje życie, zmniejszając lub usuwając objawy uzależnienia behawioralnego. Czytaj więcej Bardziej wymagające prace często wymagają zwiększonych godzin na wykonanie zadań, a Internet i telefony komórkowe pozwalają zacierać się granice między pracą a czasem osobistym. Może więc być trudno stwierdzić, czy dana osoba jest uzależniony od pracy, czy jest po prostu sumiennym, oddanym pracownikiem, który idzie na odległość, aby wykonywać swoją pracę. ³ Ogólny opis uzależnienia od pracy ma zatem taki sam okres, gdy dana osoba pracuje o wiele więcej godzin, niż wymaga tego praca, a osoba ta nadal pracuje w tych dodatkowych godzinach pomimo negatywnego wpływu na jej życie osobiste, relacje rodzinne, zdrowie psychiczne i fizyczne. Ponadto osoby uzależniony od pracy na ogół mają niską satysfakcję osobistą z pracy. ² Badania identyfikują typowe objawy uzależnienia od pracy jako: ³

Pośpiech; zawsze zajęty.
Potrzeba kontroli.
Perfekcjonizm.
Trudności z relacjami.
Praca objada się.
Trudności z relaksem i zabawą.
Utrata pamięci z powodu wyczerpania.
Mentalne zaabsorbowanie pracą.
Niecierpliwość i drażliwość.
Poczucie nieadekwatności do siebie.
Zaniedbywanie siebie.

Objawy te są nieco subiektywne, zwłaszcza, że możesz postrzegać swoje nawyki zawodowe jako oznakę poświęcenia się ciężkiej pracy, aby zapewnić sobie lub swojej rodzinie, w przeciwieństwie do uzależnienia. Jednak twój współmałżonek lub przyjaciele mogą postrzegać te same zachowania jako dowód uzależnienia od pracy. Dokładna ocena przez specjalistę ds. Zdrowia psychicznego może pomóc w ustaleniu, czy twoja etyka pracy wykroczyła poza zdrowy poziom zaangażowania w szkodliwe uzależnienie od pracy.

Jakie są negatywne skutki?

Uzależnienie od pracy może powodować różne negatywne konsekwencje, w tym: ^1,2

Wypalenie i niezadowolenie z pracy.
Zwiększone wskaźniki absencji w pracy.
Objawy depresyjne.
Zwiększony niepokój.
Wybuchy złości.
Problemy ze zdrowiem fizycznym związane ze stresem, w tym zmęczenie i lęk.
Bóle w klatce piersiowej i duszność.
Problemy rodzinne wynikające ze sprzecznych wymagań życia rodzinnego i pracy.
Wyższy poziom konfliktu małżeńskiego.
Zwiększone ryzyko nadużywania substancji.
Podwyższone uczucie stresu.

Czy dostępne są opcje leczenia?

Wiele osób, które szukają leczenia uzależnienia od pracy, nie wchodzi w leczenie samego uzależnienia od pracy. W wielu przypadkach cierpią również na zaburzenie nadużywania substancji lub inny behawioralny problem zdrowotny, taki jak depresja, zarządzanie gniewem lub lęk, i szukają leczenia tych rzeczy. Czasami uzależnienie od pracy może objawiać się po tym, jak dana osoba próbowała poradzić sobie z zaburzeniem nadużywania substancji. Na przykład, zamiast pić po pracy, osoba może pracować dłużej i skupić się na pracy jako odwróceniu uwagi od picia. Kiedy tak się dzieje, uzależnienie od nadużywania substancji i uzależnienie behawioralne oddziałują ze sobą negatywnie, pogarszając jedno zachowanie i maskując drugie uzależnienie. ² Naukowcy zauważyli, że uzależnienia behawioralne mogą być cichymi lub ukrytymi uzależnieniami, częściowo dlatego, że wielu doradcom brakuje szkolenia do oceny lub leczenia uzależnień behawioralnych lub nie traktują ich tak poważnie, jak uzależnienie od nadużywania substancji. Dlatego ważne jest, aby znaleźć terapeutę, który rozumie uzależnienie od pracy i może zapewnić leczenie takiego uzależnienia. Leczenie prowadzone przez niewykwalifikowanej terapeutę lub program bez zrozumienia uzależnienia od pracy może prowadzić do pogorszenia uzależnienia. ² "Według naukowców, którzy intensywnie badali uzależnienie od pracy, jest to najbardziej społecznie akceptowalna forma uzależnienia". Trudno jest również leczyć uzależnienie od pracy w kulturze, która nagradza angażowanie się w zachowania pracoholików, więc nawet jeśli potrzebujesz leczenia uzależnienia od pracy,często możesz usprawiedliwić lub zminimalizować swoje uzależniające zachowania jako niezbędne do wykonywania swojej pracy. Według naukowców, którzy dokładnie badali uzależnienie od pracy, jest to najbardziej społecznie akceptowalna forma uzależnienia. ⁴

Leczenie szpitalne

Leczenie szpitalne z powodu samego uzależnienia od pracy jest niezwykłe; najczęściej dzieje się to w kontekście leczenia współwystępujących uzależnień lub problemów psychiatrycznych, takich jak depresja, myśli samobójcze lub inna behawioralna diagnoza zdrowia, która powoduje zagrożenie dla ciebie lub innych.

Leczenie ambulatoryjne

Leczenie ambulatoryjne jest najczęstszym podejściem do leczenia uzależnienia od pracy. Leczenie zazwyczaj koncentruje się na stosowaniu terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) lub wywiadów motywacyjnych (MI), z których oba są powszechnymi technikami leczenia wszystkich form uzależnienia. CBT uczy rozpoznawać błędne lub negatywne wzorce myślenia, które prowadzą do szkodliwych zachowań. Następnie nauczysz się zastępować te myśli bardziej dokładnymi lub pozytywnymi myślami, które zachęcają do konstruktywnych zmian w zachowaniu. ³ MI pomaga odkryć, jak bardzo jesteś chętny do zmiany i jakie uczucia i myśli blokują twoją chęć. Stąd identyfikujesz pozytywną motywację w sobie, która pomaga przezwyciężyć strach lub opór i wyjaśnić swoje cele, abyś mógł iść naprzód w swoim powrocie do zdrowia. ³ Inne podejścia obejmują holistyczne programy leczenia, które koncentrują się na przywróceniu równowagi w pracy i życiu rodzinnym. To podejście do leczenia koncentruje się na ogólnym zdrowiu psychicznym i fizycznym i obejmuje terapię rodzinną i indywidualną w programie, jednocześnie zajmując się dietą, duchowością, zarządzaniem stresem, technikami relaksacyjnymi i poprawą snu. ³ Leczenie psychodynamiczne sprawdza, w jaki sposób rozwinęło się uzależnienie od pracy, patrząc na kształtacyjne lub fundamentalne doświadczenia życiowe, które przyczyniły się do uzależnienia behawioralnego. Klinicyści uważają, że dotarcie do podstawowych procesów i zachowań – takich jak narcyzm, gniew, wstyd i poszukiwanie aprobaty – jest niezbędne do wystąpienia długoterminowych zmian w zachowaniu. ⁴

Terapia grupowa

Niektórzy badacze zauważają, że terapia grupowa w uzależnieniu od pracy nie jest powszechnym podejściem, podczas gdy inni wskazują, że terapia grupowa ma wielką wartość dla osób wychodzących z uzależnienia od pracy. ³ To, co terapia grupowa może zapewnić, to ustawienie rówieśników, którzy wykazują empatię, dzielą się doświadczeniami, rozpoznają uzależniające wzorce myślowei zmniejszają izolację. ⁴

Grupy 12 kroków

Anonimowi pracoholicy to popularna grupa 12 kroków, która jest bezpłatnym źródłem informacji dla osób poszukujących leczenia uzależnienia od pracy. Każda 12-stopniowa (lub nie-12-stopniowa grupa wsparcia, jeśli o to chodzi) może być użyteczną częścią leczenia, zarówno jako dodatek do programów szpitalnych lub ambulatoryjnych, jak i jako ciągła opieka po zakończeniu programu. Jedynym kryterium, do którego należy się przyłączyć, jest rozpoznanie swojego uzależnienia. Anonimowi pracoholicy zauważa, że abstynencja od pracy nie jest celem, ponieważ praca jest niezbędna dla większości ludzi. Grupa stara się raczej pomóc członkom znaleźć sposoby zarządzania pracą, aby nie przejęła ich życia. Oto kilka przykładów strategii:⁵

Będę pracował tylko 5 z 7 dni.
Postawię swoje zdrowie przed pracą.
Nie będę się spieszyć ani jeździć niebezpiecznie, nawet jeśli spóźnię się do pracy.
Nie będę przynosił pracy do stołu w czasie posiłków.
Będę jadł posiłki siedząc w zrelaksowany sposób.
Nie podejmę nowego zobowiązania bez konsultacji z innym członkiem.
Nie będę pracował więcej niż 45 godzin tygodniowo.
Będę miał 2 dni wolne z rzędu w tygodniu.
Nie będę obwiniać innych za mój stres w pracy.
Będę spędzać jeden cały dzień w tygodniu, robiąc coś fajnego z moimi dziećmi.

Uzależnienie od pracy to dla wielu osób prawdziwy problem. Uzyskanie oceny przez specjalistę ds. Zdrowia psychicznego jest pierwszym krokiem do ustalenia, czy uzależnienie od pracy przejmuje twoje życie i czy możesz skorzystać z leczenia.

Źródeł

Quinones, C. & Griffiths, M. D. (2015). Uzależnienie od pracy: krytyczny przegląd konstrukcji pracoholizmu i zalecenia dotyczące oceny. Journal of Psychosocial Nursing and Mental Health Services, 53(10), 48–59.
Freimuth, M., Waddell, M., Stannard, J., Kelley, S., Kipper, A., Richardson, A. & Szuromi, I. (2008). Rozszerzenie zakresu podwójnej diagnozy i współuzałogów: uzależnienia behawioralne. Journal of Groups in Addiction & Recovery, 3(3-4), 137–160.
Sussman, S. (2012). Pracoholizm: Recenzja. Journal of Addiction Research & Therapy, (1).
Berglas, S. T. (2004). Leczenie pracoholizmu. Podręcznik zaburzeń uzależniających. Praktyczny przewodnik po diagnostyce i leczeniu. 383-407.
Anonimowi Pracoholicy (2006). Abstynencja u Anonimowych Pracoholików.